Prolog

Mimo tak wielu granic

ja i tak będę z tobą

Z dwóch różnych krajów.

Z dwóch różnych światów.

Różne tryby życia, zainteresowania.

Różne osoby.

Wydawałoby się, że nigdy się nie spotkacie.

Że się w sobie nie zakochacie.

Że nie zechcecie być razem.

Że wam się nie uda.

Tyle przeszkód, tyle granic, tyle pomyłek.

A ja i tak będę z tobą.

Myślałeś, że nigdy się nie zakochasz. Że jesteś ponad to.

Że jesteś silny i panujesz nad uczuciami.

A potem ta drobna, poraniona dziewczyna wkroczyła twoje życie i musiałeś zweryfikować swoje poglądy.

A ty, naiwny, postanowiłeś, że ją ze wszystkiego wyleczysz.

~*~
Dzień dobry, tu Grin, jeszcze żyję.
Nie wiem, na ile starczy mi weny, czy nie skończę pisania w połowie pierwszego rozdziału. Czy wena nie zabije zbliżająca się gigantycznymi krokami, pierwsza w życiu sesja.
Nie wiem też, co będzie w tym opowiadaniu, jak potoczą się losy bohaterów (zapraszam na podstronę), nic nie wiem.
Ale tego, wracam.
Dzień dobry.

Jak przypadkiem masz ochotę skomentować, w post musisz wejść przez archiwum, po lewej. Przy dłuższych postach wszystko będzie działać normalnie.